ناگهان

اي رفته كم‌كم از دل و جان، ناگهان بيا

                                                             مثل خدا به ياد ستمديدگان بيا

 قصد من از حيات، تماشاي چشم توست

                                                            اي جان فداي چشم تو؛ با قصد جان بيا

چشم حسود كور، سخن با كسي مگو

                                                            از من نشان بپرس ولي‌ بي‌نشان بيا

 ايمان خلق و صبر مرا امتحان مكن

                                                           بي‌ آنكه دلبري كني از اين و آن بيا

قلب مرا هنوز به يغما نبرده‌اي

                                                           اي راهزن دوباره به اين كاروان بيا


فاضل نظری

مثل هر روز ... فاضل نظری ...

دشت خشكيد و زمين سوخت و باران نگرفت
زندگي بعد تو بر هيچ كس آسان نگرفت

چشمم افتاد به چشم تو ولي خيره نماند
شعله اي بود كه لرزيد ولي جان نگرفت

دل به هر كس كه رسيديم سپرديم ولي
قصه عاشقي ما سر و سامان نگرفت

تاج سر دادمش و سيم زر، اما از من
عشق جز عمر گرانمايه به تاوان نگرفت

مثل نوري كه به سوي ابديت جاريست
قصه اي با تو شد آغاز كه پایان نگرفت

یاد ایامی


به دریا میزنم شاید به سوی ساحلی دیگر             مگر آسان نماید مشکلم را مشکلی دیگر

                                                                                                                  "فاضل نظری"

مدتها از آخرین گردگیری این خونه میگذره ... امشب رفتم به دوستای قدیم سری بزنم ...

عین پرستو ها کوچ کرده بودن !

فرشته ای جان میگیرد

نخواب فرشته ی کوچک من ...

                                رطوبت این روزهای سراسر معصیت ،
                                                                     
                                                                       هم بالهای تو و هم هیزمهای دل مرا نمناک کرده است !


نگذار نفسهای آخرت حالا باشد !

پر بکش ... که اینجا دوباره دلی آتش گرفته است ...


 

دستم را رها کرده ای

 

نسیم مهربانیت هنوز ،

                              لا به لای عطر بهار نارنج ...

                              پا میگذارد بر خاکهای مه گرفته ی خاطراتم ...

                              میترسم باران ، رد پایت را بشوید ...

 

 

*   غمگینم ...

                    چونان پیرزنی که آخرین سربازی که از جنگ بر میگردد ،

                                                                                               پسرش نیست ... 

                                                                                                                              " مایاکوفسکی"

 

آتش خاموش

 

هنوز ...

ساعت آمدنت ...

جنگل را پر می کنم از عطر تند آتش ...

کنارت می نشینم و ...

                          یک یک خاطرات را برایت مرور میکنم ...

 

در آغوش میکشم تمام خاطراتت را ...

 

* اینجا عشقی دارد هر روز کمرنگ تر می شود ...

گل خانم

 

این روزها ...

                     پرهای فرشته ها را میتوان در جای جای این خانه جستجو کرد ...

میتوان حتی ...

                     عطر بهشت را از آسمان این آشیانه حس کرد ...

 

* انگار مادر بزرگ بعد از سالها برگشته ...

 

بابا


بر بلندای شانه های تنو مندت ...

                                         سالها ، پیاپی هم عبور میکنند ...

                                                                                 ... مرا زمین نگذار ...



* همیشه وقتی به امام علی (ع) فکر میکنم ، اولین تصویری که جلوی چشمم میاد پدرمه .

   دوستت دارم ( مطئنم اینجا رو نمیخونی که اینقدر بی پرده نوشتم ! )


اگه شما جای من بودید چکار میکردید

توی محل کارم دو تا میز به کار من اختصاص داده شده . رابطه ی خوبی با همکارام دارم .

امروز همکارمو از اینکه کارشو روی میز من انجام بده منع کردم . در حالی که ضروری نبود همچین کاری بکنم .

توی ذهن من چند حالت پیش اومد وقتی بهش فکر کردم ...

1- من کار درستی کردم چون اون میز ، مخصوص کار من بود .

2- من اشتباه کردم چون :

ا - اون همکارم بود و باید بیشتر مراعات میکردم . 

ب - به میزم نیاز نداشتم ،و این نشون میده که نسبت به جائی که هستم احساس تملک میکنم .

نظر شما در مورد این کار من چیه ؟


وقتی از یک در به هزار نیت میگذری ...

                                              بزرگی صاحبخانه پیداست ...



* دارم امید لطف تو گیرد ز دست من    ...   دامان پر ز گرد گناهم تکان دهد

دلتنگ توام

چه سعادتیست

                       وقتی که برف میبارد ...

                                                     دانستن اینکه

                                                                        تن پرنده ها گرم است ...



* همیشه تو این حال هوا این شعر اکبر آرومم میکنه ... قلمت پایدار

* این منم از راه دور افتاده ای ... رایگان عمر خود از کف داده ای


از ایستادنمان لذت ببریم


با اینکه اکثر صندلی ها خالی بود ...

دخترک روی پای پدر مریضش لم داده بود ...

پیراهن سفید و صورتیش با لبخند سرخش ترکیب زیبائی ساخته بود ...


دکتر که اسم زنانه ای را صدا زد ...

به من لبخندی زد و روی دو پای نیمه معلولش ایستاد ...

دخترک نا متعادل بود و ... من پریشان !


کابوسهای شبانه ام

چگونه میتوان ...

                   از عشق ...

                                 از احساس ...

                                                   از مهر نوشت ؟!

 

* اینجا تا به آرامش رسیدن خوابهای مردم عزیزمان به روز نمی شود .

 گمشده

 

در میان انبوه غریبگی ها ...

      در پیچ و تاب دیوار های سر به فلک کشیده ...

                 و در هیاهوی زبانهای بیگانه و لبخند های نا آشنا ...

                                                                                       سالهاست تو را گم کرده ام .

 

 

* پیدایت نمی کنم ... پیدایم کن !

* درگذشت عالم ربانی آیه الله بهجت را تسلیت عرض می کنم . 

صدای پا

 

صدای قلب نیست ...

                        صدای پای توست

                                                که شب ها در سینه ام می دوی ...

 

کافی ست کمی خسته شوی ،

کافی ست بایستی !                                                                                              گروس

* چه لذتی دارد ... تمام زندگی را در پی تو بودن !

* میلاد با سعادت حضرت زینب (س) بر عاشقان طریقش مبارک .

کوچ بهاری

 

این شبها که به خوابم نیامدی ...

                                            دائم کابوس افتادن می دیدم ...

                                                                                    نگفته بودمت ، دوریت سخت می گذرد ؟

 

* اینجا پرنده ها بهار کوچ می کنند ؟

بازی شبانه

این شبها ...

                   که تمام دقایقش 

                                             با به خاک افتادن ستاره ای می گذرد ...

تا صبح ...

                    به انتظار طلوع تک ستاره ام ،

                                                              آفاق را به نظاره نشسته ام !

 

* و صبحدم ، ناامید ... ستارگان به خاک افتاده را دفن میکنم !

برای تو می نویسم  ... شاهزاده ی دلیر

 

هاله ای بر چهره از نور خدا دارد حسین

                                                                    جلوه ی هر پنج تن آل عبا دارد حسین

آشنای عشق را بی آشنا گفتن خطاست

                                                                   در غریبی هم هزاران آشنا دارد حسین

در هوای کوی وصلش بی قراران بی شمار

                                                                  دل مگر کاه است و گوئی کهربا دارد حسین

 

* حسان

* خوشا به حال آنان که همیشه دلیلی برای گناه نکردن دارند .

 

 

بیائید به یاد بیاوریم

 

پیر زن فقیر را ...

                     از زمانی که دامادش از خانه بیرون انداخته بود ...

                                                                                     می شناختم ...

هر بار که نمره ی بیست می گرفتم ...

                                                   پول خوراکیم را به او میدادم ...

                                                                                          و او با چشمان پر اشکش ، فقط نگاهم میکرد ...

 

بزرگتر که شدم ...

نه دیگر نمره ی بیست میگرفتم ... نه پیرزن را یاد می کردم ... 

 

پرنده

 

پرنده ای

             که در قفس دیده باز کند ...

                                              هرگز آسمان را خانه ی خود نخواهد دانست ...

 

* به تمام آرزوهام ... در سرزمین پدریم خواهم رسید ... شاید روزی به اصل خود برگشتم !

 

* فالیوود جوکر ... وبلاگ محسن عزیزه ... راجع به فیلمهای هالیوودی مینویسه ... نوشته هات جالبن محسن جان ... موفق باشی .

 

با من ... بیا

 

بیا و دست مهربانت را به من بده ...

                                                    تا بی خیال نگاه های آشنا ...

                                                   در مسیر خاکی آبشار ... قدم بزنیم ...

                                                   و میانمان فقط نگاه و لبخند ... حکمفرما باشد ...

 

* خیلی دوست داشتم چیزی بری امام جعفر صادق (ع) بنویسم ... اما چیزی که شما نشنیده باشید به ذهنم نیومد .

* به شعاع همین یکی دو روز ، به سالروز زندانی شدن یونس نبی (ع) در دهان ماهی خواهیم رسید .

 

شخصی کریم ، جود بلا شرط می کند

 

آن خــالـقی که بـر تـن بـی روح جـان دهـد

   مـهـر تو رایگـان بـه دل خـاکیـان دهـد                                                                 

                                                         بـسیار نـعمتـی که خـدا ، بی سوال داد

                                                         وصل تو را که خواسته ام ، بی گمان دهد

                                                                                                                 گر جان دهم به یک نگهت ، سود با من است !

                                                                                                                 کالای خـویـش را کـه بـدیـن حد گـران دهـد ؟

 

 

                                                                                دارم امـید ، لطف تو گیرد ز دست من

                                                             دامـان پر ز گـرد گـناهم ، تـکان دهـد

* حبیب چایچیان ( حسان )

* این روزا ... زیاد خوب نگذشته ... نمیخوام برگردم سر خونه ی اول !

دروغ گفتم ... برای تو

 

فردا ...

دوباره بر فراز تپه ی کنار جاده ...

                                     از صبح منتظرت مینشینم و ...آتش روشن میکنم ...

                                                                                                     و تا تو بیائی ... شعر های امروزم را از بر می کنم ...

 

تا بیائی و با همان نگاه محجوب ...

با همان لبخند آشنا ...

   مهربانی را یادم بدهی ...  

* امروزم مدرسه نرفتی ؟

- زنگ آخر ورزش داشتیم !

 

از اینی که هستم ... خسته شدم ...

 

پیر مرد ...

             رنجور و ناتوان ...

                                    بیل بر دوش و فانوس به دست ...

                                                                                 در امتداد دیوار های کاهگلی به راه افتاد ...

 

* خدا به کمیته امداد امام خیر بده ... به ما ۳۰ هزار تومن مستمری میده ...

- هر ماه ؟

* (با حالتی شکر گذاز )  نه ... هر سه ماه ، چهار ماه !

 

میهمان

 

خداحافظ ...

                 میهمان مهربان من ...

                                               مرا به خاطر نا مهربانی هایم ببخش ... 

                                                                                                    فردا که نیستی ... دلم برایت تنگ می شود ...

 

پاورقی : سال بعد کمی زودتر برگرد و ... دیرتر برو ...

 

 

... مثل خیلی از آدما

 

نع ...

        هر کاری میکنم نمیتونم آسمونو ببینم ...

                                                                دلیلش جای بد چشمامه !

                                                                                                    آخه من یه گرُازم !!!

 

پاورقی : میدونستین گرُرازا با خاطر فیزیکشون نمیتونن آسمونو ببینن ؟! مثل خیلی از ما آدما !!!

تو هستی ... احساست می کنم ...

 

دخترک ...

             نفس زنان پشت در ایستاد ...

                                                    لحظه ای به پیاله کوچکی که به دست داشت خیره شد ...

به خود بالید و در زد ...

                            - برای پدرم شیر آورده ام بانو ...

                                                               آغوش مادرانه ای او را در بر گرفت ...

                                                               - دیر آمدی عزیزکم ... دیر آمدی دخترم ... پدرمان رفت ...

 

مهربان ترین پدر دنیا ...

 

تو تنها پادشاهی هستی

                                          که بازیچه ی کودکان خرد  ...

                                                                                         و پیران طماع قرار گرفت ...

من نه مجذوب منزلت تو شدم ... نه مجذوب ایمان راسخت ... من شیفته ی مهربانی های تو شدم ...

 

پاورقی : این شبها از پایین ترین قسمت زمین تا بالاترین نقطه ی عرش پلکانی ساخته اند ...

 

هنوز یاد تو بیداد می کند ...

 

عجیب است که این سالهای دوری ...

                                                  نه عطر تو را برده ... نه یاد تو را کمرنگ کرده است ...

 

سلام مادر بزرگ ... مهربانترین موجود هستی

هنوز گرمای دست نحیفت را در دستان بالغم

                                                 و لطافت گونه ی رنگ پریده ات را بر لبانم احساس میکنم ...

نمی دانم هنوز

                   بهار که میشود ...

                                            پرستو ها بر دیوار خانه ات کاشانه میکنند یا نه ...

نمی دانم هنوز

                   مزارع سبز و سفید پنبه سر جایشان هستند یا نه ...

اما تو ، سالهاست که عوض شده ای ...

سالهاست که رفته ای ...

                                   ولی نسیم مهرت از پشت همین قاب عکس هم بر ما می وزد ......

پیمان شکنی ...

 

امروز سالروز اشک است ...

                                      سالروز شروع پیمانی شکستنی ...

 

صدای پای اسبان در مدینه پیچید ... و ولوله ای در شهر آغاز شد ...

- میگویند از کوفه آمده ایم ...

- دوازده هزار نفر از مردم کوفه برای حسین ابن علی (ع) دعوت نامه فرستاده اند !