تو تنها پادشاهی هستی
که بازیچه ی کودکان خرد ...
و پیران طماع قرار گرفت ...
من نه مجذوب منزلت تو شدم ... نه مجذوب ایمان راسخت ... من شیفته ی مهربانی های تو شدم ...
پاورقی : این شبها از پایین ترین قسمت زمین تا بالاترین نقطه ی عرش پلکانی ساخته اند ...
عجیب است که این سالهای دوری ...
نه عطر تو را برده ... نه یاد تو را کمرنگ کرده است ...
سلام مادر بزرگ ... مهربانترین موجود هستی
هنوز گرمای دست نحیفت را در دستان بالغم
و لطافت گونه ی رنگ پریده ات را بر لبانم احساس میکنم ...
نمی دانم هنوز
بهار که میشود ...
پرستو ها بر دیوار خانه ات کاشانه میکنند یا نه ...
نمی دانم هنوز
مزارع سبز و سفید پنبه سر جایشان هستند یا نه ...
اما تو ، سالهاست که عوض شده ای ...
سالهاست که رفته ای ...
ولی نسیم مهرت از پشت همین قاب عکس هم بر ما می وزد ......
امروز سالروز اشک است ...
سالروز شروع پیمانی شکستنی ...
صدای پای اسبان در مدینه پیچید ... و ولوله ای در شهر آغاز شد ...
- میگویند از کوفه آمده ایم ...
- دوازده هزار نفر از مردم کوفه برای حسین ابن علی (ع) دعوت نامه فرستاده اند !
من به تاوان کدامین معصیت ...
و به حکم کدامین حاکم ...
با شما متفاوتم ؟!
من هرگز طعم شیرین دویدن ، و نه طعم بلند کردن بادبادک را نچشیدم ...
من همان وصله ی ناتراشیده ام
که نه مادر آرزوی دامادیش را دارد ...
و نه پدر امید یاریش را ...
ولی ...
ولی من نیز چون شما ...
از دریچه ی این دو چشم ...
مردم را دیده ام ...
آسمان را دیده ام ...
کوه ها و دریا ها را دیده ام ...
من نیز چون شما ...
روزی عاشق شده ام ...
و بر خلاف شما روزی برای ابد از عشق دست کشیده ام ...
پاورقی : حتی لحظه ای دوست نداشتم به جای یه معلول ذهنی باشم .
گرگ و میش صبح گاه ... راهی تاریک و سیاه در دل کویر ... و مادری ژنده پوش که برای فرار
از سرما ، سه فرزند خود را محکم در آغوش می فشارد ... و اشک ریزان به زمین و زمان
بیراه می بندد ...