تبليغاتX
شاید روزی راست بگویم
شاید روزی راست بگویم



ناگهان

اي رفته كم‌كم از دل و جان، ناگهان بيا

                                                             مثل خدا به ياد ستمديدگان بيا

 قصد من از حيات، تماشاي چشم توست

                                                            اي جان فداي چشم تو؛ با قصد جان بيا

چشم حسود كور، سخن با كسي مگو

                                                            از من نشان بپرس ولي‌ بي‌نشان بيا

 ايمان خلق و صبر مرا امتحان مكن

                                                           بي‌ آنكه دلبري كني از اين و آن بيا

قلب مرا هنوز به يغما نبرده‌اي

                                                           اي راهزن دوباره به اين كاروان بيا


فاضل نظری

پانزدهم اسفند 1390 توسط ع.ملکان |

مثل هر روز ... فاضل نظری ...

دشت خشكيد و زمين سوخت و باران نگرفت
زندگي بعد تو بر هيچ كس آسان نگرفت

چشمم افتاد به چشم تو ولي خيره نماند
شعله اي بود كه لرزيد ولي جان نگرفت

دل به هر كس كه رسيديم سپرديم ولي
قصه عاشقي ما سر و سامان نگرفت

تاج سر دادمش و سيم زر، اما از من
عشق جز عمر گرانمايه به تاوان نگرفت

مثل نوري كه به سوي ابديت جاريست
قصه اي با تو شد آغاز كه پایان نگرفت

دوم اسفند 1390 توسط ع.ملکان |

یاد ایامی


به دریا میزنم شاید به سوی ساحلی دیگر             مگر آسان نماید مشکلم را مشکلی دیگر

                                                                                                                  "فاضل نظری"

مدتها از آخرین گردگیری این خونه میگذره ... امشب رفتم به دوستای قدیم سری بزنم ...

عین پرستو ها کوچ کرده بودن !

بیست و هفتم آبان 1390 توسط ع.ملکان |

فرشته ای جان میگیرد

نخواب فرشته ی کوچک من ...

                                رطوبت این روزهای سراسر معصیت ،
                                                                     
                                                                       هم بالهای تو و هم هیزمهای دل مرا نمناک کرده است !


نگذار نفسهای آخرت حالا باشد !

پر بکش ... که اینجا دوباره دلی آتش گرفته است ...


 

بیست و هشتم فروردین 1389 توسط ع.ملکان |

دستم را رها کرده ای

 

نسیم مهربانیت هنوز ،

                              لا به لای عطر بهار نارنج ...

                              پا میگذارد بر خاکهای مه گرفته ی خاطراتم ...

                              میترسم باران ، رد پایت را بشوید ...

 

 

*   غمگینم ...

                    چونان پیرزنی که آخرین سربازی که از جنگ بر میگردد ،

                                                                                               پسرش نیست ... 

                                                                                                                              " مایاکوفسکی"

 

یازدهم فروردین 1389 توسط ع.ملکان |



لا اله إلا أنت
سبحنك إني كنت من الظالمين ...


RSS 2.0

Design By Parstheme